نظر پزشك

ملاك در ضرر، تشخيص پزشك است يا تشخيص خود شخص؟

3330927_771.gifهمه مراجع : تشخيص خود بيمار ملاك است. البته اگر پزشك بيمارى را از روزه گرفتن منع كند ولى خود شخص مى داند كه روزه برايش ضرر ندارد بايد روزه بگيرد.[1]
همين اندازه كه ترس نسبت به ضرر، عقلايى باشد، كافى است. خوف ضرر گاهى از قول متخصص و زمانى از تجربه مريض هاى مشابه و گاهى از تجربه خود انسان، به دست مى آيد.[2]
_________________

روزه در اماكن مقدس

با توجه به اين كه مسافر مى تواند در چهار مكان مقدس مكه، مدينه، مسجد كوفه و حرم امام حسين عليه السلام نماز را تمام بخواند آيا شامل روزه هم مى شود؟

همه مراجع: شامل روزه نمى شود و نمى توان روزه گرفت مگر اين كه قصد اقامت 10 روز كند. البته در مدينه سه روز چهارشنبه، پنجشنبه و جمعه را مى تواند به طور اختصاصى روزه بگيرد.[1]
_______________
[1]. امام، تحريرالوسيله، گفتار در احكام نماز مسافر، م 8 و 10؛ سيستانى، استفتاآت، بخش روزه، س 17 ؛ بهجت، استفتاآت، احكام نماز و روزه مسافر، س 1517.

قضاى روزه مسافر

كسى كه در ماه رمضان مسافرت كرده، آيا علاوه بر قضا، بايد كفّاره هم بدهد؟

همه مراجع: خير، تنها قضاى روزه ها واجب است و كفّاره ندارد ؛ ولى اگر قضاى روزه ها را تا ماه رمضان سال بعد به تأخير اندازد، به جهت تأخير، بايد براى هر روز، يك مد طعام كفّاره بدهد.[1]
_____________
[1]. توضيح المسائل مراجع، م 1705 ؛ وحيد، توضيح المسائل، م1713.

مسافرت در رمضان

آيا مى شود در ماه رمضان، براى فرار از روزه مسافرت كرد؟

همه مراجع (به جز سيستانى و مكارم): مسافرت كردن در ماه رمضان - هر چند به عنوان فرار از روزه باشد - اشكال ندارد ؛ ولى اين امر تا قبل از روز بيست و سوم مكروه است.[1]
آيات عظام سيستانى و مكارم: مسافرت كردن در ماه رمضان ـ هر چند به عنوان فرار از روزه باشد ـ اشكال ندارد؛ ولى مكروه است.[2]

پی نوشت
_____________
[1]. تبريزى، وحيد، منهاج الصالحين، ج 1، م 1040؛ امام، فاضل، نورى، تعليقات على العروة، شرايط وجوب الصوم، م 4و 6؛ بهجت، وسيله النجاة، ج 1، م 1153؛ صافى، هدايه العباد، ج 1، م 1362 و دفتر: خامنه اى.

وقت سحری

اگر شخصى با اعتقاد به اين كه هنوز اذان صبح را نگفته اند، مشغول سحرى شود، سپس متوجه گردد كه وقت اذان صبح گذشته است؛ حكم روزه او چيست؟

ramezan1.gifهمه مراجع (به جز بهجت): اگر بدون بررسى و تحقيق در طلوع فجر، مشغول سحرى شده، روزه اش باطل است و بايد قضا كند.[1]
آيه اللّه بهجت: اگر بدون بررسى و تحقيق در طلوع فجر، مشغول سحرى شده، بنابر احتياط واجب روزه اش باطل است و بايد قضا كند.[2]
 تبصره . فرد ياد شده با وجود اين كه روزه اش باطل شده، حق ندارد افطار كند ؛ بلكه بايد تا شب از مفطرات امساك نمايد.
پی نوشت ها
__________________________

لطفا براي ارسال سوال از فرم زير استفاده كنيد.
متن سوال: نام: همراه: ايميل: