ضعف بدن روزه دار

به علت درس خواندن و امتحانات، ضعف و سستى بر من غالب مىشود ؛ آيا مىتوانم روزهها را بخورم؟

همه مراجع: اين گونه ضعف و سستىها تا حدودى لازمه روزه است و براى نوع افراد پيش مىآيد و به جهت آن نمىتوان روزه را خورد؛ ولى اگر ضعف به حدى برسد كه تحمّل آن بسيار سخت و مشكل باشد، خوردن آن اشكال ندارد.[1]
تبصره . انسان مىتواند در اين شرايط به مسافرت برود (حداقل بیست و دو و نیم كيلومتر) و روزه خود را بخورد و به وطن برگردد. در اين صورت لازم نيست تا مغرب از خوردن و آشاميدن خوددارى كند و بعد از ماه رمضان، قضاى آن را به جا آورد و كفّاره هم ندارد.

[1]. توضيح المسائل مراجع، م 1583 ؛ وحيد، توضيح المسائل، م 1591 ؛ خامنهاى، اجوبة، س 732.

صحبت با نا محرم

اگر در ماه رمضان با دختر نامحرم همراه باشيم و رابطه فقط در حد صحبت كردن باشد روزه باطل مى شود يا نه؟

همه مراجع: اگر ترس از وقوع در حرام باشد جايز نيست، ولى روزه صحيح است.
(احكام روزه، سيدمجتبي حسيني، كد: 116/500017)

قطره بينى

حكم استفاده از قطره بينى جهت بازكردن مجارى تنفسى و درمان كه در بعضى موارد يقيناً وارد حلق مى گردد، چگونه است؟

همه مراجع: ريختن قطره در بينى روزه را باطل نمى كند مگر اين كه از طريق بينى وارد حلق شود در اين صورت مبطل روزه است. . مكارم، استفتاآت، ج 2، س 427؛ سيستانى، توضيح المسائل، م 1556 ؛ صافى، 240 سؤال پيرامون روزه، س 43 ؛ سيستانى، استفتاآت، بخش مبطلات روزه.
(احكام روزه، سيد مجتبي حسيني، كد: 69/500017)

احكام نماز و روزه اساتيد و دانشجويان - ویرایش 96

احكام نماز و روزه اساتيد و دانشجويان

الف. اساتيد و دانشجويان، در صورتي كه با قصد اقامت ده روز يا بيشتر، در محل درس و تدريس يا خوابگاه مي‌مانند:

مراجع محترم تقليد: براي اين‌گونه افراد، نماز تمام و روزه صحيح است.

ملاحظه1: در صورتي که تصميم جدّي بر ماندن ده روز گرفته باشند و حداقل بعد از خواندن يک نماز چهار رکعتي، به دليلي، تصميم برگشت به وطن يا مسافرت ديگر داشته باشند، نماز و روزه آنها تا زماني كه در محل اقامت هستند، کامل خواهد بود.

اجازه شوهر براي روزه ی مستحبی

آيا براي گرفتن روزه‏هاي مستحبي، اجازه شوهر لازم است؟


همه مراجع (به جز بهجت، صافي و مكارم): اگر با حق زناشويي شوهر منافات داشته باشد، بنابر احتياط واجب بايد اجازه بگيرد. امّا اگر شوهر او را از روزه گرفتن باز دارد، بايد اطاعت كند؛ هر چند با حق زناشويي او منافات نداشته باشد. امام، سيستاني و نوري، تعليقات علي العروة، اقسام الصوم، السابع ؛ تبريزي، منهاج‏الصالحين، ج 1، م 1067 ؛ وحيد، منهاج‏الصالحين، ج 2، م 1067 و دفتر: خامنه‏اي.
آيات عظام بهجت و مكارم: بنابر احتياط واجب، بايد از شوهر اجازه بگيرد؛ هر چند با حق زناشويي او منافات نداشته باشد.